برای تحقق این مهم ،شال و کلاه کردم و تو ذهنم گفتم بهتره قبل و بعد هفته دولت ازنهادی برآمده از دل انقلاب اسلامی خبری بگیریم در چنین شرایطی موجی از جمعیت را دیدم که جعبه های سفیدی به دست داشتند و با آرامش خاص خود از محوطه آن نهاد خارج می شدند. با خود کلنجار می رفتم که محتویات جعبه چیست ناگهان مدیر اداره را همانند مردم عادی همراه بامردم درموج جمعیت دیدم که خوشبختانه به سوژه یابی وذره بین نویسی امید وار شدم وخودم را معرفی نکردم وان بنده خدا هم شاید در ذهن نداشت که خبرنگارم ولی به لطف خدا چندین و چند بار تلفنی افراد مختلفی را برای رفع مشکلات معرفی کرده بودم که خدا را شکر نیازهای آنان رفع شد.
آن بنده خدا مدیری است که نیاز به میز ندارد بلکه درمیان مردم ،همراه با مردم برای رفع مشکلات بی ادعا تلاش دارد و پایش دارد تا مانع مرتفع شود و مردم دغدغه نداشته باشند.
جالب ترین نکته نظم و احترامی بود که در محیط حکم فرما بود بدون هیچ اعتراضی با احترام بین مددجویان بسته های حمایتی توزیع می شد .
البته در هر بار حضور ذره بین بسته های متفاوتی در حال توزیع بود.
گرچه رسم بر این است که از کسی در ذربین نام برده نشود ولی با تاکید از ذربین نویس خواستم تا بگوید آقای محمودی مدیر کمیته امداد رشت ،از دید ذره بین مدیری است که نیاز ی به میز ندارد.
خدا خیرش دهد.امروزه روز برای کاهش مشکلات مردم تقویت و همراهی و افزایش مدیران اینگونه ای بسیار مهم و ضروری است .